Se Si Öz

  • Yazıtipi boyutunu arttır
  • Varsayılan yazıtipi boyutu
  • Yazıtipi boyutunu azaltır

Ali Muslu

e-Posta Yazdır PDF

Ali Muslu

Boyabat'ın Kise köyünde 1934 yılında doğdum. İlkokulu Kise köyde okudum, aynı köyümüzde. Hafızlığımızı da aynı köyde yaptık.

Kimdi hafızlık hocanız?

Ali Rıza Hafız.. Ondan sonra kasabada okuduk, Boyabat içerisinde. Yusuf Hafız derlerdi ona da. O zaman malum ya kuran kursu falan yoktu. Hususi olarak camide okurduk. Ondan sonra da bizim köye imam oldum. Dört sene imamlık yaptım bizim köyde. O zaman köylüler veriyordu. Kadrolu değil. Sonra askere gittim geldim. Askerden sonra da Gaziler diye bir köyde 6 sene kadar kaldım. Ondan sonra işte Ayancık'a geldik.

Kaç senesinde?

1964 de geldim Ayancık'a... 1964 ün martında Sahil camisinde vazifeye başladım. Ondan sonra 26 sene görev yaptım. 1990 da emekliye ayrıldık.

Müezzin olarak görev yaptınız değil mi?

Evet müezzin olarak.

Kim vardı orada görev yapan?

İmam olarak, Etem hoca vardı. O öldü. Sonra İsa hoca geldi. İsa Ak... Ondan sonra Mehmet Özer geldi. Oda biraz yaptı. Sonra tekrar İsa hocayla beraber 20 sene devam ettik. Ben 1990 da emekli oldum, o da 2001 de mi ne emekli oldu. Böylece Ayancık'a da yerleştik. İki oğlan, iki kızım var. Onları da buraya evlendirdim. Gelinlerimiz de buralı. Ayancıklı olduk artık. Ev yaptık Erkengünez'de. Şimdiki hal oturup duruyoruz orda bakalım.

Sizin buraya geldiğinizden beri bu zamana kadar İslami yaşayışında gördüğünüz kadar Ayancık'ta gelişme var mı?. Nasıl bir yaşantı oldu?

Pek de bi gelişme yok. Biraz işte gençlerde İmam hatip okulu açılalı gençlerde biraz bişeyler oldu ama, yani pek de yok şimdi. Sahil olduğu için ekseri yazları turistler gelir. Öyle pek de birşey olmadı yani. Aşağı yukarı 42 sene oluyor ben buraya geleli yani dinî, İslamî bakımdan gelişme olmuyor. Beriki, çarşının gelişmesi falan oluyor. İslami bakımdan pek bir gelişme olmuyor yani.

Unutamadığınız bir hatıra, aklınıza gelen, şöyle hikaye gibi bir hatıra var mı?

Hikaye gibi size bir anımı anlatayım. 1980 senesiydi galiba. Bir gece yatıyordum evde. Gök gürleme gibi bir şakırtı oldu. O zamanda tabi anarşi devri vardı. Biz bomba attılar sandık. Hemen sıçradım gece kalktım. Elektriklerde kesilmiş, ondan sonra. Baktım bir tıkırtı yok. Gök gürleme, yağmur da, kar da yağıyor. Biraz sonra bizim zil çalındı. Tabi o zaman anarşi korkusuna birden camlara çıkamıyoruz. Usulca yine baktım. Polis elbiseli biri var. Camı açtım, pencereyi. Ne o, hayrola dedim. Hoca sen misin dedi. Benim dedim ben de. Dedi anahtar var mı caminin?. Ne o hayrola dedim. Eey camiyi uçurmuşlar dedi. Onlarda bomba zannetti. Ordan hemen kalktım ama bir korku bir titreme. Arabaya aldılar beni. Gittik caminin önüne. Biyol baktık ki minare o şerefeden yukarısı hiç yok. Tam da o zaman o gece, Fikret Övet vardı onun annesiyle babası uçakta düştüler onların cenazesi geldi. Turist otelin kahvesinde bekliyorlarmış. Ondan sonra, onlarda şey zannetmişler, bomba.. Yatın yatın, yere yatırıyorlar milleti. Neyse kapıyı açtık girdik emme caminin üst katında, üstünde hiç, kiremit miremit hep parçalanmış. O yukardaki taşlar hep yumruk gibi olmuş her taraflara dağılmış. Hükümet binasının bile camını kırmış böyle. Ondan sonra sabahleyin oldu tabi, Bir hafta onbeş gün falan namaz kılamadık camide. Tekrar üstünü yaptılar, başladık namaz kılmaya yani...

Cemaatle ilişkileriniz nasıldı?

Cemaatle ilişkilerimiz hep iyi geçti yani. Çok ta severlerdi bizi. İsa hocayı olsun, beni olsun, Cemaatle tabi pek böyle şey davranmazdık. Yani çok severlerdi bizi cemaat.

Sizin belli bir cemaatiniz vardı zaten, İhsan efendi gibi belli kişiler vardı.

İhsan efendi, Temel, hacı Temel vardı. Onlar şimdi, Osman müftü diye birisi geldi buraya. Bizi yirmişer gün değiştirdi camilerde. Biz Yenicamiye geldik, Yenicamidekiler Merkeze gitti, Merkezdekiler Sahile geldiler. Hemen gelmişler müftülüğe, neden bizim hocalarımızı aldınız. Yok demiş müftü şöyle bir onbeş yirmi gün değiştirdik falan diye. Yani cemaatımız bizi çok severlerdi. Cemaatimizle de öyle ileri geri hiç bir şeyimiz olmadı bu 26 sene zarfında, hep de severlerdi. Hâlâ da gene Ayancık bizi öylece sever yani..

Bir dönem hatimle teravih de kıldırdınız herhalde..

Evet. Müftü Nasuf bey zamanında 1989 da, Köprübaşı camiinde hatimle teravih kıldırdık. O zamanlar cami daha yapılmamıştı. Alttaki odalarda kılınıyordu. Cahit isimli genç bir hafızla sırayla, bir akşam o bir akşam ben teravih kıldırdık o sene...

 

Son Güncelleme: Cumartesi, 27 Ekim 2012 10:14